Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μετά την κατάρρευση της «φούσκας» των εταιρειών διαδικτύου (.com bust), οι περισσότερες μεγάλες δυτικές επιχειρήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με έντονη πίεση από τις κεφαλαιαγορές να διατηρήσουν την κερδοφορία τους.

 

Καθώς η αύξηση των πωλήσεων ήταν ανέφικτη, η μείωση του κόστους αναδείχθηκε σε κορυφαία στρατηγική προτεραιότητα.

 

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον οι επιχειρήσεις άρχισαν να μιμούνται η μία την άλλη, θεωρώντας ότι η μεταφορά παραγωγικών δραστηριοτήτων σε χώρες χαμηλού κόστους αποτελούσε τη μοναδική ορθολογική επιλογή.